donderdag 3 november 2011

Help, mijn hengel verzuipt en nieuw dagrecord !!!

Zo vandaag weer lekker vrij, dus ik kan weer lekker snoeken.
Vandaag maar weer de polder in, het bevalt me goed daar de laatste vissessies, dus kijken wat het wordt.
Ik ga eigenlijk richting een stuk water waar ik geen vergunning voor heb.
Maar tijdens de rit er naartoe kom ik een stuk tegen waar ik zeker al 30 keer ben langs gereden, maar dat me nog nooit is opgevallen.
Dus vlug via de rotonde de ventweg op en retour naar de nieuwe stek.
Gewoon proberen, het ziet er veel belovend uit en even kijken hoe ver dit stuk doorloopt.
Zo rond 10.15 uur sta ik aan de waterkant. Het eerste kwartier is het niet veel, maar dan dient de eerste zich aan; 68 cm, een mooi snoekje en goed in het vel.
Een stukje verderop vind ik de eerste volger, die over de Buster duikt.
Na een tien minuten volgt snoek nummer twee, deze moet ik tussen de takken van een treurwilg uit peuteren.
En zo hang ik tussen de takken en een reling van een brug, hierbij moet ik de hengel overpakken, maar de snoek profiteert daarvan en rukt de hengel uit mijn hand. Ik wil al roepen: "Hellup, hellup, mijn hengel verzuipt!!"
Maar ja, wat heeft dat voor nut hier in dit polderlandschap.
Dus haal ik vlug de kunstaas redder uit de tas en dreggen maar. Gelukig, na twee worpen doe ik een mooie vangst: een hengel met een snoek er aan van 78 cm.

Met deze snelheid weet je het al, ik ga aan mijn dagrecord werken, het moet toch een keer gebeuren!
Het zijn nog maar twee snoeken en een volger, maar ik heb nog een aantal uurtjes te gaan.
Daarna heb ik nog weer een losser en nog eens een volger, dit moet niet standaard worden.
Een stuk verder komt eindelijk nummer 3 en die heeft een lengte van 64 cm en zit mooi dik in het vel.
We gaan verder. Nog een lossertje hier en een volgertje daar, dit wordt dus een probleem voor wat betreft mijn dagrecord.
De tijd begint te dringen, het loopt tegen 12.00 uur en af en toe denk ik 'wat taai' en dan duikt er toch weer een snoek op het aas.
Dit keer heb ik maar eens de Buster I er aan (of heb ik die de laatste tijd alleen maar gebruikt?)
Die Busters werken best, dus gewoon doorvissen ermee.
Snoek nummer 4, mooi van formaat: 69 cm. Voor deze rakker op deze zelfde stek dook er volgens mij iets groters op, maar dat blijft giswerk. Aan de tik op de hengel te voelen was het in ieder geval groot.
Ik loop even een stukje verder, maar dat is niet echt geweldig, het is ook het einde van deze visstek.
Ik ga toch nog even kijken op de stek hierboven afgebeeld.
Al snel duikt er een snoek op; nummer 5, klein maar fijn met 48 cm.

Ik doe hier nog enkele worpen en los nog een mooi dik rakkertje, zonde!!!
We gaan op de terugtocht en ik kom tijdens deze wandeling een oude bekende tegen. Het is Ciske de Rat.
Ik wil een gesprek met hem aangaan, maar hij toont totaal geen interesse. Meneer ligt lekker op zijn rug met zijn ogen dicht te genieten van de zon.
Zo zie je maar weer: hebben ze goed geboerd in de filmindustrie, dan praten ze niet meer tegen je.

Het is nu ongeveer 14.15 uur en het is een heel stukje terug voordat ik weer bij de auto ben, en ik wil nog enkele lossers/volgers op de terugtocht zien te vangen. Mij foppen ze niet zo gauw meer.
Ik heb mooie vissen gemist op de heenweg en daar wil ik er zeker twee van vangen.
Deze stekjes heb ik goed in het geheugen geprent, want met drie worpen duikt de eerst al over de Buster. Nog een worp en weer duit de rakker er over.
Ik begin nu toch een beetje angstig te worden dat deze Joker onderop de stapel blijft liggen.
Maar drie maal is scheepsrecht zullen we zegen, en de volgende worp is het raak. Mooi springt hij een paar keer boven het water uit en dit is kat in het bakkie.

Weer een mooie rakker, 79 cm, helaas net geen 80'er. Deze gaat goed in het vel de winter in.
Een klein stukje verderop moet de volgende snoek huizen die ik op de heenweg heb gelost, dit zag er ook goed uit.
Hier werp ik een keer of drie en ook deze klapt mooi op de Buster.

Deze heeft een lengte van 72 cm en die pak ik nog net mee, de graskantenmaaier is bezig.
Ik ben hier eigenlijk net op tijd begonnen met snoeken, anders had die kantenknipper mooi de boel verprutst.
Ik ben nu nog een 100 meter van de auto verwijderd en ik heb nog maar twee snoeken nodig voor de verlossende TIEN!
Eén snoek heb ik niet op de foto gezet vanwege te veel bloed, maar hij zwom gelukkig vrolijk verder.
Het laatste stuk mis ik twee snoeken, inmiddels is het 16.00 uur, het moet nog kunnen.
Maar het begint een beetje kritiek te worden, vind maar eens een goede stek.
Maar ik weet er wel een paar. Ook zeker een paar waar ik echt wel 9, 10, 11 en 12 snoeken op één dag kan vangen.
Maar zo makkelijk ga ik het mijzelf niet maken, ik ga naar een stuk waar ik geen vergunning voor heb.
Punt 1: ik riskeer een flinke boete(dat is nog niet z erg) maar punt 2{ vang ik nummer 9 en 10 wel .
Ik heb er al eens gevist, maar nooit een snoek gezien, en ook om de reden van een bekeuring te vermijden was ik er binnen 15 minuten weer weg.
Dus aan de slag maar weer, het is inmiddels 16.30 uur geworden. Ik maak het mezelf nog moeilijker!
Als ik om 17.30 uur wel nummer 9 heb en niet nummer 10, dan ga ik gewoon naar huis.
Na een minuut of tien duikt de eerste snoek alweer over het aas, dan weer een tijdje niets.
Een stuk verder weer een losser, dit wordt moeilijk, het is al 17.00 uur.
En dan eindelijk nummer 9, niet groot, maar het is er weer een.

Klein formaatje, 62 cm, ook eigenlijk wel weer een redelijk snoekje, zeker voor dit soort slootjes.
Ik begin nu te denken: "Waarom ben ik naar deze stek gegaan? Er zit amper snoek". (Hier kom ik nog op terug.)
En 17.00 uur wordt 17.15 uur en weer een volger. Om 17.20 uur weer een losser, waarom, waarom ging ik hier heen?
Wat een prutswater. Maar dan zie ik hier en daar nog een flinke kolk.
Er stond pas nog een stukje in de krant dat het hier zo goed was, 28 snoeken hadden ze gevangen met 27 man.
Dat is toch slecht, niet die 28 snoeken hoor, maar wel met 27 man.
Het is 17. 23 uur en dan eindelijk klapt nummer 10 op de Buster I, net op tijd en wat een geluk. Ik begin zelfs in nummer 11 te geloven.
Maar dit laten we maar voor wat het is, ik ben het zat. Ik heb nu het gevoel dat ik blaren op mijn tenen heb, mijn benen voelen zwaar, het is donker aan het worden en ik moet nog 15 minuten terug lopen.
Ik begin zelfs over hele kleine gras sprietjes te struikelen, dat is pas vermoeidheid afzien heet dat!!!
Maar deze pakken ze me niet meer af. Nummer 10 !!!!! 54cm

Eindelijk; jaren van studie gingen hieraan vooraf en al een jaar of 3 stond mijn dagrecord op 9 stuks.
Vorige week ging het bijna gebeuren, maar het was slechts een evenaring van mijn dagrecord.
Roderick gooide nog bijna roet in het eten door 4 keer te bellen terwijl ik met de laatste twee snoeken bezig was.
Diederick moest ook nog een keer bellen, zo van: "Hoe laat eten we en wat eten we?".
Dan raak je geïrriteerd, het ritme is weg. Onderweg naar huis belt Roderick nog een keer. Ik zeg hem dat ik een bel-oor van hem krijg en da's niet best een bel-oor!!!!
Dat ik onder het vissen op deze tweede stek nog vertelde dat het een prutstek was zonder snoek neem ik terug.
Als ik terug kijk, hoeveel stukjes ik heb overgeslagen en bijna geen concentratie meer had, dan valt het reuze mee met deze stek.
Twee snoeken eruit, twee volgers en twee lossers bestempelen deze stek als goed.
Resultaat voor deze dag is geworden: 10 snoeken in de pan, 8 lossers en 8 volgers.
Op naar een volgend avontuur (zal vast de polder wel weer worden.)

2 opmerkingen: