Koud was het niet!!!

Koud helemaal niet!

Vandaag stond het doodaas vissen op het menu. Na een heel gedoe om de hengels voor het dood azen te hebben geprepareerd, kon ik dan eindelijk op pad. Ik had hiervoor twee hengels tot mijn beschikking met dobbers erop en schuiflood.

Vorig jaar had ik al eens een korte poging van een 45 minuten gedaan, maar dat werd niets, het was te koud en te nat.

Nu nog eens proberen met een goede warme overall, een dikke jas en een muts.

De hengels die ik mee had zijn niet erg geschikt voor deze vorm van visserij. Ze zijn eigenlijk te kort en totaal niet bruikbaar, maar je moet wat als je niets anders hebt.

Eerst heb ik nog even in de plaatselijke hengelsportzaak gesnuffeld om te kijken naar de echte doodaashengels en ik had er bijna twee gekocht. Maar er zat een klein kaboutertje op mijn schouder en die zei: "Nee Age, probeer vandaag eerst maar eens even of deze vorm van visserij iets voor je is".

En dus werd er van het plan afgezien om gelijk maar nieuw materiaal aan te schaffen.

Nu vlug de hengels klaar zetten en twee sardientjes werden er aan gehaakt.

Stoeltje er bij en een warme mok met tomatensoep erbij, en lekker zitten. Ik had ruim zicht (mist was er nog niet), maar de kou viel mee. Eigenlijk was het heel goed te doen met een temperatuur van 3 tot 4 graden.

En nu maar wachten op een aanbeet!!

En dat werd wachten en wachten; sigaretje er bij, nog een soepje, weer wachten, een sigaretje en soepje, een slokje water en opnieuw wachten.

Maar er gebeurde helemaal niets. Ik gooi de hengels opnieuw in, maar afstanden kan ik niet overbruggen met deze hengels, dus ze zijn niet echt geschikt. Meer dan een metertje of 15 kan ik niet halen.

En dat is net niet ver genoeg om op de juiste stek te komen, maar we zullen wel zien. Ik bleef geduldig, dat viel me nog mee.

Maar toen moest ik even mijn bril rechtzetten en .... plop, daar vloog het glas eruit!

Het is ook altijd wat en nooit iets goeds. Dat met één glas kijken beviel me niet zo goed, ik werd er zelfs een beetje misselijk van.

Na toch anderhalf uur tevergeefs op dezelfde stek te hebben gezeten, legde ik de hengels in de auto en heb vlug nog even een andere stek gezocht.

Al rijdend met één glas werd de nieuwe stek bereikt.

Eerst de ene hengel uitproberen en die ligt er al snel goed bij. Vlug de andere erbij. De tweede hengel even opnieuw ingooien. Eerst zie ik een sardien voorbij vliegen zonder dobber en haken en even later hoor ik ook een tik op het wegdek achter mij en daar ligt de dobber en ....knats, gelijk een auto er overheen.

Nu heb ik het gehad ook, de hengels weer de auto in en naar huis om een reserve bril te zoeken en vlug naar Hans Anders.

En daarna toch eens goed nadenken of ik dat doodazen nog eens moet gaan uitproberen.

Op zich was het wachten op een aanbeet me wel meegevallen, maar de ellende er omheen niet.

Dus dit moeten we maar eens overpeinzen ( het kaboutertje had toch gelijk).

Nu het winter is! Deel 2

Hier de Bogagrip puntbektang,

kniptang, Zwitsers zakmes, aanstekers en rolmaat.

Alleen ontbreekt mijn Jazaa kunstaas redder, die is ergens blijven liggen afgelopen week.

Dit soort gereedschap moet je bij je hebben tijdens je visdagen.

Zonder dit materiaal moet je niet gaan vissen.

De Bogagrip (Lipgripper) is een handig vervangmiddel als je bij de snoek niet de kieuwgreep kan toepassen.

Soms bij een iets te hoge kant kun je net je snoek niet pakken met de kieuwgreep, dan biedt de Bogagrip uit komst, of bij een verkeerd zittende dreg in de bek van de snoek.

Maar probeer wel altijd de snoek te ondersteunen bij het uit het water halen.

Ik gebruik ook altijd de puntbektang en dan liefst de lange versie. Zo loop je minder risico dat je toch met je vingers te dicht in de buurt van de dreggen komt bij het onthaken.

Zorg ervoor dat je de kniptang ook altijd bij je hebt in het geval van verkeerd zittende haken. Ga dan niet klungelen, maar knip gewoon de dreggen door, zodat de snoek zo snel mogelijk weer het vrije sop in kan.

Aanstekers zijn altijd makkelijk om vlot bij vervanging van onderlijnen je lijn door te kunnen branden, enz.

Met de rolmaat meet ik graag mijn vis op; groot of klein maakt niet uit. Het Zwitsers zakmes onmisbaar.

En wat ook belangrijk is"zorg voor een klein verbandtrommeltje, je snijden aan je lijn levert vaak een flinke snee in je hand op.

Ook bij het je zelf haken met een dreg is het altijd makkelijk om wat pleisters of verband bij de hand te hebben.

Nu het winter is! Deel 1

Onder mijn Shimano Technium 2500 FB molen.
Rechts: mijn Mac Fishing HY & Dry bellyboat.
Laatste fot0: Mijn ABU 5601 C4 reel.

Nu het winter is kunnen we weer even de materialen controleren.

Ik heb ze misschien voorbarig al uit de auto gehaald, maar heb dan even tijd om de reels en molentjes te smeren.

En zo kunnen we gelijk even zien welke materialen ik gebruik voor de snoekvisserij, zoals kunstaas, onderlijnen, tangen en dergelijke.

Voor het vissen vanuit de bellyboat (dat doe ik vanaf het moment dat de echte kou weer is verdwenen) vis ik met een Fox jerkbait hengel van 190 cm lang en het gewicht wat hij aan kan is 30 tot 45 gram.

Meestal belast ik hem wel tot 75 gram, dat kan deze stok met gemak hebben.

Vanuit de bellyboat vist dat het gemakkelijkst, met een molentje is het wat ongemakkelijker en dan krijg je een overbelaste arm. Het kan wel, maar als je er het geld voor overhebt, kies dan voor een reel.

Zo heb ik ook voor vanuit de bellyboat nog een verticaal stokje en een lichtere jerkbait hengel.

De verticale stok is van Fox de Luc Coppens uitvoering en ik gebruik hiervoor een Revo's reeltje met een Fire lijntje erop.

Dat verticalen doe ik niet zo vaak aangezien er in het water waar ik op vis geen tot weinig snoekbaars zit, enkel baars en snoek.

Dan hebben we nog een zwaardere Jerkbait stok, 45 tot 75 grams, die ook nog wel eens vanuit de bellyboat wordt gebruikt, maar vooral om met de toch wel de grote bulldawgs te gooien.

Met de bellyboat vissen is eigenlijk wel mijn grote passie. Zeker op het grote water heb je dan veel vrijheid. Je ben niet beperkt in het gebruik van je materiaal, want je kunt echt meerdere hengels meenemen en gebruiken. Veel kunstaas kun je kwijt in de vakjes op de boat, evenals eten en drinken.

Je draagt geen rugzak op je rug en je kunt echt de hele dag een groot stuk water minuscuul uitvissen.

Het grote nadeel is echter dat je vaak alleen op het water zit. Je moet net een vismaat hebben die hier ook zijn interesse heeft liggen (vaak ook een financieel plaatje).

Er zijn toch wel wat kosten als je een bellyboat wilt aanschaffen.

Een echt goed boatje kost toch gauw een 300 tot 500 Euro, maar dan heb je ook wel wat.

Dan nog je waadpak, flippers, dieptemeter (fishfinder) en hengelsteunen.

Maar eenmaal aangeschaft doe je hier ook weer jaren mee bij goed gebruik, en je geniet dan van de vrijheid die je hebt op het water.

Geen mensen die je in de weg lopen bij het vissen, bovendien geniet je extra van de natuur, zoals de watervogels die je dicht kunt benaderen.

Je kunt op plekken komen waar een ander niet kan komen, zelfs niet met een boot, en je vangt gemiddeld meer en grotere snoeken.

Vaak zien vissers deze vorm van visserij als onhandig en gevaarlijk, maar dat is onzin.
Veiligheid ligt ook bij je zelf; een goede bellyboat is veilig en je kunt altijd nog een reddingsvest gebruiken.

De bledders (drijvers) gaan niet zo snel kapot en zijn ze lek, dan heb je nog tijd genoeg om bij de kant te komen. Ze lopen niet snel leeg, de duurdere merken zeker niet. Ook al heb je de haken er in staan, het gaatje dat ontstaat is dan nog gemakkelijk te repareren.

Je kunt, als je een beetje geoefend bent, lekker 8 uurtjes het water op, alles lekker binnen handbereik.

Probeer dat maar eens vanaf de kant, twee hengels meenemen is dan al moeilijk.

Nog afgezien van dat gezeul met je rugzak met vele kilo's er in.

Foto's uit de oude doos.

Hele mooie rietvoorn. Op een goudkopje gevangen.

Een heel mooie ruisvoorn, gevangen in Vleuten op de vlieg.

De goede oude Gijs in de kano bij Cabauw.

Stukje Valleikanaal bij Scherpenzeel.

Matt Hayes mag hier met mij op de foto.

Taai taai en speculaas weer .

Zoals de titel al een beetje doet vermoeden was het een beetje taai.
Vandaag weer eens in de dorpjes rond Utrecht gaan snoeken.
De eerste twee uurtjes was het prut, het water te glad en dan bedoel ik door het dunne ijslaagje wat er op lag.
Ook op de nog open gelegen stukken zonder ijs was het glad, want het was windstil. Er scheen een lekker warm zonnetje bij en dat maakte het vandaag draaglijk om te vissen.
Ik had vandaag als eerste gekozenvoor de 40 tot 80 grams spinhengel met een bleufox spinnertje erop. Dat is wel vrij grof, maar ik vind dat lekker werpen en daar zullen de meningen over verschillen.
Na twee uurtjes vissen eindelijk een snoek op de kant. Hij meet 68 cm en zit lekker in zijn wintervelletje. Vlug even een fotootje en terug het water in.
Daarna was het weer een tijdje moeilijk om aan de vis te komen.
Ik heb nu het halve dorp doorkruist en er schuift op de Wetering een mooie tachtiger snoek over mijn spinner.
Na deze volger belt Mike op, mijn vaste vismaat, die moest eerst even naar de Chinese ambassade voor een visum .
Die jongen gaat twee weken trekken door China, maar twee weken is volgens mij gewoon vakantie en geen trekken.
Hij komt mij later op de dag vergezellen bij de volgende stek.
Na dit korte telefonische contact duikt er nog een mooi snoekje van 38 cm op de spinner, ik kan mijn geluk weer niet op vandaag.
Ik vertrek na dit voorval naar de afgesproken visstek met Mike en we gaan er met goede moed tegenaan om daar de nodige vissen uit het water te hengelen.
Nou dat hebben we geweten ook; taai taai.
Ruim twee uur rondstruinen met volle bepakking, het leger zal respect voor ons hebben gehad, twee visser met hun rugzak vol met kunstaas, dozen onthaaktangen, enz, enz.

We hebben nog een stuk breed water afgevist, daar is het meestal zoeken naar een speld

in een hooiberg.
Maar laat ik nu net die speld vinden in de vorm van een 52 cm lange snoek!
Ik was er blij mee, Mike vond het weer niet eerlijk. Tja had hij maar beter moeten luisteren naar mijn adviezen, maar hij zat natuurlijk al met zijn hoofd in China.
Na dit zoeken naar die speld nog even wat watertjes tussen wat huizen afgevist waar nog wat grote vissen aan het jagen waren.
Maar die hadden echt geen trek in dat nepspul van ons. Dat is niet zo gek, want het barstte daar van het speldaas en dan schiet de snoek van de ene naar de andere kant.
En zo kwam er een einde aan deze taai taaie, maar mooie zonnige en winterse dag.

We kijken wel wat het de volgende week gaat brengen, dan ben ik weer vrij op de vrijdag.

En als dan het weer het toelaat ga ik misschien weer eens met de bellyboat, dat moet er nog wel een keer van komen dit jaar .

Maar dat ligt wel aan de temperatuur.

Je hangt natuurlijk wel met je twee beentjes in dat koude water en daar is nu eenmaal moeilijk op te kleden.

En anders wordt het lekker struinen langs de kanten en gaan we eens kijken of we misschien eens de polder bij Wilnis in gaan, of misschien wel het Valleikanaal. Alles is mogelijk, er is water genoeg.

Het kan ook zo maar zijn dat dit een van de laatste keren is dat er dit jaar gevist gaat worden met een vroeg invallende winter.

Ik kan dan eventueel nog wel op een water met wat stroming gaan vissen met dood aas.

Genoeg ideeën om over na te denken.

Gaat het dit allemaal niet worden, dan gaan we lekker bij de kachel nieuwe aasjes maken en vliegjes binden voor het nieuwe seizoen, er is nog zat te doen.

Vissen is bezig zijn en lekker knutselen.

< . . . . . . .

Speed snoeken .

Vandaag even wezen speed snoeken (dit is snel even een paar visjes vangen).

Het was de bedoeling even snel een paar stekken af te struinen in korte tijd.

Twee uurtjes heb ik hier voor uitgetrokken en het zat nog mee ook.

Op de eerste stek werd de eerste snoek na 15 minuten op de kant gehaald; 45 cm.

Daarna 20 minuten niets en door naar de volgende plek.

Daar ging het allemaal in een rap tempo.

De eerst worp onder een duiker en er duikt er een vol op de Rapala J 13 baars , hiervan heb ik de lip wat ingekort en daardoor loopt hij net een stuk ondieper en dat werkt.

Het is een mooie ruime 70'er die er op klapt, maar ik zie bij het binnenhalen al dat het moeilijk wordt. De rakker hangt aan één haak en begint nu lekker te klappen en los is meneer. Jammer, we gaan weer verder .

En met verder bedoel ik tien meter verder.

En daar dient de volgende snoek zich aan, deze komt op de kant en is 43 cm. Hij is wat klein, maar bij mij telt elke snoek.

Ik loop enkele meters verder en na twee worpen vang ik de volgende 48 cm, ook weer op de j13.

Nu weer enkele meters verder en weer heb ik geluk. Ook deze rakker (zeg maar rakkertje) komt op de kant. Dit alles gebeurt in een kleine 20 minuten.

Ik zoek hierna nog een andere stek op, maar deze levert niets meer op.

Zo komt er een einde aan deze korte vissessie.

Ik ga dit keer tevreden naar huis.

Ik hoop aankomende week weer eens de bellyboat het water in te kunnen laten als het weer het toelaat voor het volgende avontuur.

Nee he, niet nog zo'n dag !!!!!!

Vandaag maar eens richting een privé watertje gereden, dit water ligt in Zuid-Holland en ik hoef maar te bellen en kan er vissen.

En dat heeft voordelen, er is daar geen over bevissing. Maar eenmaal aangekomen was het een drama.

Ze waren volgens mij net klaar met het opschonen van de kanten en waren een stuk verderop nog aan het baggeren. Dan maar wat verderop, maar daar was het een en al kroos.

Wel even in een hoekje wat weer apart lag een paar worpen gedaan, maar toen bleef mijn aasje weer hangen in een onder water liggende tak en bij het loshalen schuif ik lekker het talud af en breek bijna mijn enkel.

Maar dat liep gelukkig nog goed af en na een uurtje was daar de pijn weer van weg, alleen hield ik een natte sok.

Dus de hengel maar weer in de auto en richting een andere stek, daar lag het water er lekker fris bij.

Dat gaf weer hoop en na een paar worpen blijft er net voor mijn blauwe Buster 1 de kant bereikt een snoek stil liggen. Na nog wat bewegingen met de Buster ging ie er vandoor, de rotzak.

Dat was nr 1 . Een stuk verderop wat worpen en eerst lijkt het net of ik vast zit, maar dan voel ik toch dat het snoek is en na een paar meter schiet hij er af PotVRRRRRRRRRR.

De gedachte begint nu al boven te komen dat het toch niet zo zal gaan als gisteren.

Ik loop een meter of 50 verder en daar heb ik eindelijk weer een aanbeet, maar ook deze heeft geen zin de kant op te gaan en smeert hem, ik krijg een beetje een hopeloos gevoel.

Nu maar weer een stuk door schuiven en nu weer een volger die ook verder geen zin heeft.

Het kan verkeren, maar dit heb ik zelf zeker over me afgeroepen door met al die positieve gedachten rond te lopen.

We gaan weer verder en weer een losser, daarna nog een en weer een volger, wat een dag.

Na deze paar uurtjes vissen ben ik het zat en loop maar terug naar de auto, maar dan moet ik toch altijd op het laatst nog een worpje doen en weer een aanbeet. Dit keer is het raak en komt er 56 cm snoek op de kant.

En zo ga ik weer naar huis met toch wel een beetje een kater van deze dag.

Maar er is toch weer vis op de plank zullen we maar zeggen.

En zo gaan we op naar een volgende keer; lekker de natuur in en de stress ontlopen.

Want daar doen we het voor, genieten van de rust die de natuur geeft.