donderdag 26 januari 2012

Roet in het eten!!!

Dit was weer een week waarin ik donderdag en vrijdag vrij heb. En met het weekend erbij zijn dat vier vrije dagen, lekkerrrrrrrr!
Dus vissen maar weer, maar eerst nog even de auto APK af laten melden. De probleempjes waren klaar, dus wat kan er dan nog mis gaan? Niets toch, zul je zeggen!
Maar niets was minder waar. Ik schreef al eerder dat APK erger is dan naar de tandarts gaan. Bij het APK keuringsstation ging de keurmeester onderhand alles weer nalopen en dan heb ik alweer zoiets van: "Die gaat lopen zoeken om centjes te verdienen."
Nu was het zo dat ik deze week de autoruit heb laten vervangen. Dit gewoon om de auto een oppepper te geven, omdat er maar weinig apk-punten waren en de ruit geen afkeurpunt was. Maar nu blijkt dat ze bij het plaatsen van de nieuwe ruit de verkeerde hebben meegenomen, en dan heb je weer zoiets van: "Hoe is dit toch mogelijk bij Carglass, zoveel reclame dat ze maken met Paul zus en Mark zo!"
Dus moest de oude ruit er weer in voor een dag. Met nog meer barsten dan eerst en alles met ducktape bij elkaar geplakt kreeg ik hem zo een dagje mee.
De volgende dag werd dan uiteindelijk de nieuwe ruit geplaatst, en dan mag je verwachten dat het nu wel goed is.
Zo en dan kon vandaag dus de auto goedgekeurd worden, tenminste dit zou je denken als je alle puntjes hebt gerepareerd.
Maar de keurmeester ging zoals ik al heb gezegd alles fijntjes nalopen, de Pietlut! Alles was goed, behalve de ruitensproeier. Die was eerder wel goed, maar de monteur van Carglass heeft daar iets fout gedaan, dus de auto werd niet goedgekeurd. Dit gooide bij mij roet in het eten.
Dan eerst maar weer naar de Mazda dealer om te kijken of die het ter plekke op kon lossen, maar nee hoor.
Daar ging dus de visdag, want pas om half vier kon ik daar weer terecht, dan konden ze het misschien verhelpen. En zo komt ook visdag twee in gevaar, in Groot Gevaar, want elke minuut telt met snoeken.
Dus van een hele visdag werden dat maar drie uurtjes vissen, een race tegen de klok. Ik had een nieuwe stek op het oog en die lag ook niet zo één twee drie in de buurt, maar ik besloot er het beste van te maken.
En zo kon ik dan rond 11.30 uur eindelijk de Buster weer het water laten zien. Bij de eerste worpen sprongen de aasvisjes al in het rond en ook een snoek die zich daar te goed aan deed, maar in de Buster had deze rakker geen interesse.
Toch vervolgde ik de jacht naar de snoek, maar de eerste 10 minuten was er geen leven meer te bekennen, totdat ik weer aan de overkant van de weg een mooi dwarsslootje zag liggen. En daar had ik drie worpen nodig om de eerste snoek van 65 cm in de pan te krijgen.
Toch nog een mooi begin van deze regenachtige en koude dag, en zo ging ik weer verder.
Daarna was het weer zeker een uur lang niets, dus ging ik nog even een oud stukje opzoeken. Daar deed ik enkele worpen en nummer twee dook op de Buster. Maar na een korte dril moest die er weer vanaf schieten en zo bleef een lege Buster achter. Maar terwijl deze snoek los schoot van de haak, zag ik nog een snoek van formaat zwemmen.
Nog maar een worp en ook die snoek dook op de Buster, maar loste ook gelijk weer.
Helaas maar waar !
Verder ging ik op deze stek niet, en ik besloot nog een nieuwe stek te bezoeken; kijken of daar wat te halen was.
Op de nieuwe stek duurde het nog geen 5 minuten en snoek nummer twee was een feit, klein maar fijn met 51 cm.
En zo ging ik weer verder, de worpen vlogen af en aan het water in en na een dertig meter had ik weer een losser. Die liet ik verder met rust, misschien dat die er straks tijdens de terug tocht nog een keer zin in zou hebben.
Ruim 50 meter verderop was het weer raak, na fiks wat worpen langs een overhangende wilgenboom dook er een mooie snoek van 63 cm op de Buster en die kwam in de pan!
Zo heb ik weer een mooie nieuwe stek gevonden en ondanks dit weer ving ik een paar leuke snoeken.
Ik ging weer verder en na over tientallen meters de boel te hebben afgestruind, had ik weer een losser. Ook die liet ik lekker rusten voor later; mij houden ze niet voor de gek!
Een paar meter verder, bij een dwarsstuk, kreeg ik een flinke aanbeet en dit leek me een forse rover te zijn. Tot twee keer toe tikte hij flink op de lat, maar verder volgde er niets meer, deze is voor een volgende keer.
Even later had ik weer een losser, maar deze liet daarna niets meer van zich zien of horen. Ik pakte nog even de laatste twee polderbruggetjes en ging toen aan de terugtocht beginnen, anders kwam ik te laat voor de afspraak bij de Mazda dealer.
Kijk, zulk soort dingen gooien roet in het eten, eigenlijk is het veel te vroeg om retour te gaan, het is net 13.30 uur en dan begint het eigenlijk net goed te lopen en moet je naar huis.
Vlug zette ik de pas er in en viste nog de stukjes af  waar ik de voorgaande snoeken had gelost.
En dat heeft op het laatst nog resultaat; een zwaar gehavende snoek van 75 cm komt nog op de kant, vol met plekken op het lijf van zware gevechten met een grote dame. Ook zitten er aardig wat parasieten op de snoek.
Deze ging weer vlug het water in en nog even werd een laatste stukje meegenomen, maar ik zag niets meer wat op graat leek.
Ik ging vlug naar huis, stapte even onder de douche en ging naar de Mazda dealer. Dit zou wel weer geld gaan kosten, die lui doen niet zo gauw iets voor niets.
Als ze bij de dealer snel hun werk doen kan ik misschien toch nog de auto apk af laten melden en dan gooit dat geen roet in het eten voor de visdag van morgen.
Behendig en snel werd ik geholpen bij de dealer, er bleekt achteraf een knik in de leiding van de ruitensproeier te zitten, dus verkeerd teruggeplaatst door de ruitenboer, de sukkel!
Na een goed half uurtje was de boel gefikst, en kon ik gaan afrekenen. Maar na een klein praatje met de eigenaresse over de voorruit hoef ik niets te betalen. Zo zie je maar dat er nog goede mensen op de wereld zijn en hulde voor de Mazda dealer.
De auto is weer goedgekeurd dus eind goed al goed!
Morgen weer op stap met het Bustertje in de rugzak en gaan met die banaan!

Op naar een volgend avontuur!!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen