Paas snoek ter afsluiting van het roofvis seizoen!!

Eerste paasdag 2013.
Vandaag is het dan weer de laatste dag van het roofvis seizoen.
Er moet natuurlijk eerst nog wel een snoek gevangen worden, Mike the Pike had geen zin, dus dan maar alleen op stap.
Er moet natuurlijk een Paassnoek gevangen worden, dus de kou maar in.
Zo in de achtertuin uit de wind was het redelijk goed te doen, maar bij het water aangekomen was het behoorlijk fris.
Daar had ik mij een klein beetje op verkeken, Na 15 minuten vissen en de eerste goede snoek te hebben waargenomen die kolk na kolk achter zich liet en een paar keer net naast de Buster hapte, had ik al bijna drie bevroren vingers aan de rechterhand. Ik deed nog maar eens een worp op de plek waar deze snoek druk bezig was mijn Buster te grijpen. Het binnendraaien van de reel ging moeizaam. Ik zag weer een kolk achter de Buster, toen duikt de rakker eindelijk op het aas. Dit was een flinke. Maar bij het binnendraaien was de spanning alweer van de lijn; weg dikke rakker.
De Paassnoek laat nog even op zich wachten, onder het lopen moet ik steeds mijn rechter hand in de jaszak stoppen, zo koud voelt hij aan. Dan weer een paar worpen, en even het aasje laten zakken, zo kan ik elke keer even mijn hand een beetje warmen. Het is behoorlijk koud en ik heb geen Long John aan geen Thermo shirt. Dit was geen goede voorbereiding. Het is echt nog te koud om zonder goede onderkleding te gaan struinen. Regelmatig moet ik echt mijn handen warmen, wat geen prettige visuurtjes geeft. Ik loop even rondom de wijk en dan vind ik het welletjes. Bij de auto doe ik nog een enkele worp. en wonder boven wonder duikt er een Paassnoekje op mijn eigenbouw aasje die de plaats van de Buster al een tijdje heeft ingenomen. Het kleine rakkertje meet 35 cm en glibbert zo het water in zonder op de foto te willen. Hierna doe ik nog een enkele worp, en gooi ook nog een pruikje in de lijn Eén klein rotknoopje gooit roet in het eten, ik kan niet verder meer werpen dan een meter of tien.
Ik krijg het knoopje niet uit de lijn, in mijn vingers zit geen gevoel meer om dat knoopje eruit te halen. Ik hou het echt voor gezien, de spullen gaan de auto in en we gaan weer naar huis.
Onderweg naar huis kom ik nog langs het punt waar ik enkele weken geleden een bekeuring kreeg. Laat die Kees maar komen, ik ben er nog steeds van overtuigd dat ik er mag vissen. En met een paassnoek van 35 cm kan ik ook niet thuis komen! Deze sloot is net breed genoeg, zodat ik ruim gebruik kan maken van die 10 meter lijn en de vingers zijn weer ondooid. Werpen maar. De eerste worp is niets, evenals worp twee. Dan een worp naar rechts en gelijk duikt er een rakkertje op het aas. Ik kijk even een beetje rond, voor hetzelfde geld staat Kees om een hoekje te gluren. Snel wordt de snoek onthaakt en gemeten; 48 cm kan in de pan. Toch nog een redelijk paassnoekje.

Dan besluit ik toch maar om naar de auto terug te gaan, ik heb geen zin om steeds om mij heen te kijken of er de één of andere Boa Kees te voorschijn kan komen.
Laten we eerst het bezwaar tegen de Strafbeschikking maar afwachten, deze strafbeschikking kwam toevallig gisteren via de brievenbus op de deurmat te liggen.

Gelijk bij binnenkomst heb ik de bezwaarbrief geschreven, zodat deze dinsdag gelijk op de post kan!
En dan maar afwachten of het voor moet komen. We zullen die Kees eens flink de oren wassen (hoop ik). Ik weet bijna zeker dat ik gelijk heb, maar je weet het nooit.
Het roofvisseizoen zit er weer op; leve het witvis seizoen. Maar ik ga toch nog proberen een wat kleinere rover te vangen: de baars. Je mag tegenwoordig weer met wormen vissen en dat is best wel een goede manier om baars te gaan vangen. Ook ben ik afgelopen week al weer wat vliegjes gaan binden om ruisvoorns te gaan vangen, dus er is geen sluitingstijd voor dit Blog.
Er komt nu ook een periode om weer eens wat aasjes te maken; lekker zagen, schuren en schilderen.
Al zullen de verhalen niet vaak verschijnen, het is afwachten tot er wat beter weer aankomt zodat er weer voldoende stof komt om over te schrijven.


Dus op naar een volgend avontuur!!!

Lenteuuuuuu!!!!!!!

Het is lente, dat zou je zeggen dat was het woensdag al!
Maar daar is nog steeds niets van te merken, wat was het vandaag toch weer koud.
Afgelopen vrijdag was het ook erg, maar toen zat het ijs niet aan de hengeltop en vroor de lijn niet vast, maar vandaag wel.
Er was nog een doodaas sessie gepland, dit werd gisterenavond nog even besloten. Mike was weer terug van weggeweest, terug uit het verre China (Hong Kong). Hij was daar voor drie weken op familiebezoek geweest en het was daar qua temperatuur beter als hier met ruim 25 graden. Dan duik je toch gauw weer 28 graden terug in de kou. Een jetlag had hij er ook nog aan overgehouden. Maar hij besloot toch mee te gaan vandaag. Na eerst nog even wat startproblemen met de auto te hebben wist ik hem toch nog rond 11.20 uur op te halen en waren we rond 11.45 uur startklaar aan de waterkant. De hengels lagen al snel netjes uitgestald en we zouden er voor zorgen dat er nog een flinke snoek uitgehaald kon worden, dat was tenminste de bedoeling, zoveel vertrouwen had ik vandaag wel. Na de afgelopen paar keer moest dit zeker wel tot de mogelijkheden behoren. Mike wilde dit seizoen ook een metersnoek op het lijstje hebben. Dus werden de eerste plaspauzes ingelast op de eerste visstekken! Naar aanleiding van afgelopen vrijdag moest dit zeker succes op gaan leveren. De eerst plaspauze leverde niets op en ook de tweede en derde pauze niet. Op een gegeven moment was het ook zo koud dat we eigenlijk geen plaspauze meer durfden te houden, dit om bevriezingsverschijnselen te voorkomen. Maar ook omdat het complete zoekacties werden onder de vele lagen kleding die we droegen naar het gevalletje waar de plas uit moest komen.

Je weet maar nooit, je zal maar thuis komen en je bent onderweg iets verloren dat eigenlijk in je broek hoort. Er werd dus stevig doorgevist, alleen als er van stek werd veranderd hielden we nog een enkele plaspauze. Maar er kwam geen snoek tijdens deze sessies op de kant, dus dit bijgeloof is ook de wereld uitgeholpen. Plaspauzes werken schijnbaar alleen maar als je alleen bent! Na wat gewisseld te hebben van de ene stek naar de andere kwamen we weer uit op de beginstek, dus ook weer vol in de wind en we hadden het gevoel dat het steeds kouder aan het worden was. Ik had er rond 14.00 uur nog steeds vertrouwen in dat we iets zouden vangen. Ondertussen kreeg Mike bezoek van twee nieuwsgierige zwanen die het duidelijk op zijn dobber hadden voorzien. Mike probeerde ze te verdrijven door een veelvuldig ''KSSSSSSSSSsssssssssssssssT, KSSSSSSSSSSSSssssssssssssssssssst'' over het water te laten galmen. Maar het enige wat de twee zwanen te melden hadden was"GRSSSSSSSSSSSSSSt, GRSSSsssssssssssst''terug te schreeuwen. Dus liet Mike het maar voor wat het was.

Die twee zwanen zullen wel gedacht hebben, wat staat dat ventje zijn handen warm te houden, of is hij ergens naar op zoek wat hij denkt te zijn verloren? Nadat we op dit stuk toch ook weer van een koude kermis thuis waren gekomen, gingen we weer naar de volgende. Misschien dat de snoeken nu wel trek hadden in een sardientje. Bij de eerste hengel die ik daar inwerp is gelijk een grote rug van een snoek te zien. Ik wijs nog naar de plek, maar Mike ziet niets en denkt dat  ik hem weer voor de gek houd. Even later gebeurt hetzelfde vlak bij zijn hengel en dit gaf ons weer moed om toch de kou te trotseren en door te gaan. Maar ook hier was na een goede 45 minuten niets. Het begon nu tegen de klok van vieren te lopen en het enige wat we tot nu toe hadden gezien was snoek die een beetje aan het plonzen waren om ons voor de gek te houden. Zo kon ik mijn belofte niet waarmaken dat we een snoek zouden vangen. Na een goed half uur deden we nog even een ander deel aan en besloten daar tot 17.00 uur te blijven zitten. Dit hielden we ook vol, maar wat was het op dit stuk koud! Ook al hield ik de handen in de zakken, ik kreeg ze niet meer warm. De kou kwam nu bijna door de kleren heen en dit terwijl ik toch betere kleding aan had dan afgelopen vrijdag. Even later hoor ik Mike rare en vreemde geluiden maken. "Ha tjikie hoie tjapietjou chuie" en ga zo maar door. Ik kijk naar hem maar zie verder niets. Het zal wel aan mij liggen of door de kou komen, dus concentreer ik mij maar weer op de dobbers! Dan gaat het weer: "Huee hu siue saie hoie ajtou cuhe niehou chkkie kou zakkie kou", enz, enz. "Rare Chinees", denk ik nog. Maar wat blijkt: Mike heeft heimwee naar Hong Kong en zit te chatten met een meisje uit Hong Kong. Eerst dacht ik nog heel even dat hij zijn IPhone aan het opeten was, maar hij was dus gewoon aan het chatten.

Mike en ik besloten maar naar huis te gaan; de kou had toegeslagen, de handen waren niet meer warm te krijgen en plassen konden we ook al niet meer, dus waar moet je dan de vis nog mee de kant op zien te krijgen? Dit was gewoon een kansloze actie en een kansloze dag.
Dus op naar huis en op de cv gaan liggen om weer warm te worden en een warme maaltijd te nuttigen.
Maar lente is het dus nog lang niet!


Op naar een volgend avontuur!!
En dan gewoon weer met de Jerkbait hengel en Buster!

Bellen en Plaspauze's !!!!!!!

Voor vandaag was weer een doodaas sessie gepland.
Dit keer samen met Jos, het werd weer eens tijd dat hij langs het water een frisse neus ging halen.
Dus donderdagavond werd er afgesproken dat hij vandaag rond 9.00 uur op het station Bilthoven zou zijn. Maar vanochtend rond een uur of 7 moest hij mij teleurstellen dat het niet door ging. De NS had weer een flinke vertraging tussen Leiden en Utrecht, zeker meer dan een uur, en dan zou onze doodaas sessie wel een hele korte sessie gaan worden. Dus jammer genoeg kon hij niet mee! Dan maar weer alleen naar de waterkant. Ik had alles al klaar staan, dus nog even de hond (Daantje) uitlaten en wegwezen!
Er waren weer genoeg trutten op de route, zelfs zo'n trut die het verkeer niet echt goed in de gaten hield. Dit begon al toen ik moest invoegen. Madam gaf maar gas bij om mij dit te verhinderen.
Maar ik heb een oude Mazda 323 die snel is, dus ook ik gaf er maar gas bij en zo kon dat invoegen gebeuren. Maar een volgende obstakel was  langzaam rijdend verkeer op mijn route. Dus vanuit het invoegen moest ik ook weer vol in de remmen, maar wel precies zo dat madam niet in mijn kofferbak zou kruipen, omdat zij niets in de gaten had. Zo kon ik maar net vermijden dat we er allebei een kortere auto aan over zouden houden. Zo stond ik met hooguit 20 euro cent ruimte stil op mijn voorganger. En madam met net 10 euro cent tussenruimte achter mij. Na dit oponthoud verliep de reis verder redelijk goed en was ik rond 8.40 uur aan het water. De eerste plaspauze was gelijk al nodig. Het zal wel door de kou zijn gekomen, er stond een flinke wind die goed koud aanvoelde. Zo koud had ik het nog niet gehad deze winter. De wind ging bijna door mijn motorbroek heen, mijn voeten waren ook aan de koude kant en dit heb ik de laatste winters nog niet gehad.
Maar als jongen van de Bontekoe ben ik niet voor een kleintje vervaard, dus er werd gewoon gevist en ik trok me niets aan van de wind. Maar deze wind gooide wel flink wat roet in het eten door hard tegen de dobbers aan te blazen, zo erg dat het bijna niet te zien was of je nu wel of niet beet had.
Dus moest er af en toe gewisseld worden van stek om toch een beetje de luwte op te zoeken.
Daarna kwam een plaaggeest in de vorm van een aalschover nog even huishouden door steeds op de plek van de dobbers kopje onder te gaan. Dus wegjagen dat kreng. Maar hoe hardnekkig ik ook ksssst ksssst riep, hij had er weinig zin in om zich uit de voeten te maken. Dus nog harder "ksssssssst, kssssssst, Duizend Bommen en Granaten, pokkebeest, ksssssst, ksssst. Daarna nam hij eindelijk toch maar de vleugels.
Toen volgde euvel nummer twee in de vorm van weer plaspauze. Maar waar doe je dat zo in de bebouwde kom? Eerst honderd keer om je heen kijken of dat wel kan. Voor je het weet heb je weer een bekeuring aan je broek door de één of andere lastige Boa die Kees heet en die toevallig op de loer ligt.
Het wordt eens tijd voor een beker cup a soup, maar waar is de beker die moet ik natuurlijk weer vergeten zijn! Dan maar de helft warm water uit de thermoskan en twee zakjes cup a soup daar in doen, even flink schudden en klaar. Dit even lekker laten wellen dan heb je echt een goed bakkie soep. Hierna lekker uit de thermoskan lurken. Maar dat valt vies tegen de gloeiend hete cup a soup vloeit mijn mond in uit spugen doe ik het niet maar laat het lekker door de mond gaan resultaat dat de vellen er in hangen ik voel de blaren gewoon op komen. Dus dat hebben we ook weer gehad en een goede les voor de volgende keer, niet vergeten de beker mee te nemen.
Dan weer verder vissen, maar nu kreeg ik last van euvel nummer drie: het is altijd moeilijk om met een tuinstoel aan de waterkant te zitten, vooral als de waterkant een beetje schuin afloopt. Elke keer schuif je dan van de zitting af, hier moet wat op gevonden gaan worden. De hele week heb ik al gebeld naar viswinkel zus en viswinkel zo. Maar geschikte stoeltjes zijn allemaal flink aan de prijs. En dat voor een rottige kleine karpervisstoel. Even later belt Jos op; zijn moeder is net overleden, dus weer een trieste dag voor hem. Het was achteraf dus een geluk bij een ongeluk dat hij is niet komen vissen. Maar wel was hij nog geïnteresseerd in mijn vangsten, die helaas nog niet gevangen waren. Dus mocht ik er één gaan vangen, dan draag ik de snoek aan hem op,  zeker op zo'n pechdag als vandaag. Hierna ga ik weer verder, vrouwlief komt ook nog even buurten, maar ik heb nog steeds geen vis in de pan. Ook die "kl@#$%^&^^&***(*($$#@ aalscholvenier komt weer langs. "Ksssssssssssssssssssssssssssst, Sodemieter op kreng," giert het over het water. Ik ben bijna zo ver dat ik de tuinstoel naar dat beest ga gooien. En weer een plaspauze!
Word ik incontinent of zo, want dit gebeurt terwijl ik niet eens mijn plaspil heb ingenomen vandaag!
Maar dat plassen schijnt zijn vruchten af te werpen, want terwijl ik er mee bezig ben zie ik mijn dobber er als een speer vandoor gaan. Dus half plassend het zaakje weer terug stoppen en de andere hengel maar aanslaan. En zo komt de eerste rakker in de pan: 97 cm, en snoek 149.

Plassen hoef ik nu even niet. Ik vis verder en ik besluit Traditional Hengelsport maar eens te bellen, misschien hebben die nog een redelijk goedkoop karpervisstoeltje in de aanbieding!  Dit blijkt zo te zijn: 35,00 eurie is een koopje! Tijdens deze belsessie, moet ik snel het mobieltje aan de kant gooien, want ik heb weer beet. Dus vlug aanslaan en hangen; weer een rakker in de pan en dit in goed 5 minuten tijd! Ruim 95 cm en lekker dik. Snoek 150, dus het target voor dit jaar is bereikt, maar ik ga verder.

Dus conclusie: plassen en bellen tijdens het doodaas vissen wekt aanbeten op!
Ik begin nu het plassen flink aan te wakkeren ik haal vlug even een flesje spa water uit de auto en een blikje cola, zo kan ik ook mijn territorium flink afbakenen!
Maar na bijna een uur constateer ik dat er geen spoor van vis te zien is geweest. Zou het door de urinegeur komen?? Ik ga naar een andere stek en kom hierdoor wel weer vol in de wind te zitten, maar dat neem ik voor lief. De hengels worden weer netjes uitgelegd en ik steek maar even een sigaret op en ga er eens lekker bij zitten. Ik pak blikje cola erbij nu en ga maar afwachten. Maar ik zit maar nauwelijks op de stoel en moet dan weer plassen, dus even kijken of de kust veilig is of het kan. Er moet natuurlijk weer de een of andere grapjas zijn hond uitlaten. Ik doe even net of ik  de waterkant bekijk en plassen maar weer. Tijdens deze plassessie  zie ik de dobber er weer als een speer vandoor gaan, dat plassen werkt dus echt! En zo komt snoek nummer 3 voor vandaag in de pan: 107 cm.

Hierna plas ik nog een keer of twee, maar er komt geen vis meer in de pan!
Hierna ga ik maar richting huis. Ik ben meer als tevreden en heb nog een snoek kunnen vangen voor Jos (ik schrijf hem natuurlijk wel bij op mijn lijstje.) Even nog de stoel ophalen, natuurlijk willen ze bij Traditional de vangsten van vandaag even bekijken, dus moet ik weer even richting de auto voor bewijs. Nog even met iemand lekker staan kletsen over Ierland en Lough Derg waar hij ook elk jaar weer naar toe gaat bij Herman Molenaar. Dus daar kwamen de praatjes al vlug over op gang.
Daarna was het echt tijd om naar huis te gaan.


Op naar een volgend avontuur!!!!

Niets gevangen is geen vis!!

Gisterenavond kwam ik weer op het idee, om vandaag nog maar even met doodaas aan het water te gaan zitten. gelijk uit het werk de auto in en naar de waterkant. De sardientjes had ik in de ochten goed in kranten en alu folie verpakt . Bij aankomst aan het water waren ze precies goed niet te hard niet te zacjht het ijs er nog een beetje op. Zo begonnen ze al lekker wat geur af te geven!
Vlug de hengels klaar maken sardien er aan en wachten maar. Zo werd om de 45 minuten de boel een beetje verzet. Na ongeveer anderhalf uur kwam vrouwlief nog even kijken, die is daar toch in de buurt, maar die hield het al snel voor gezien heel maar dan ook heel even zat er wat beweging op de dobber. Acheteraf zal het wel een lijn zwemmer geweest zijn. Daarna was het ongeveer 30 minuten weer helemaal stil. Dus werden de hengels weer verplaatst naar een stuk waar ik toch wat van beweging op het water zag. Dit had ik achteraf goed in de pijling want na goed 20 minuten gat de dobber er redelijk snel van door. Dan is het afwachten nu gaat het dobbertje onder en het aftellen kan beginnen. De tien seconden regel wordt ruim aangehouden. Dan is het strak draaien en aan slaan. Heel maar dan ook heel even voel ik voldoende spanning op de lijn, en denk kat in het bakkie of vis in de pan.
Maar die gedachte zakte als een kaartenhuis in één, de snoek lost weg snoek. Hier komt dan het gebruik van de juiste hengel om de hoek kijken. Nu heb ik dus twee hengels mee een karper hengel en een zware spinhengel. Op de karper hengel heb ik nog geen vis misgeslagen op de zware spinhengel is dit nu al drie keer gebeurd twee lossers vlak voor de kant en deze laatst vis. Met die spin hengel kun je dus net niet genoeg kracht zetten om de haak vast te slaan(zetten ) in de snoeken bek. Maar bij gebrek an beter moet je toch wat(nu zit ik alweer stil aan te denken aan een tweede karper hengel) . Hierna ga ik maar weer stug door ik ben nog niet van slag gebracht en blijf deze sessie uit zitten tot 18.45 uur. Maar dat hele uur vissen wat daar nog aan vooraf ging heb ik geen aanbeet meer gehad. Dus is het vandaag niets gevangen is geen vis. het begon me op het laatst toch ook wel te koud te worden. Dus snel naar huis, en vlug even een pizza halen als maaltijd.

Op naar een volgend avontuur!!!

Morgenstond geeft snoek in de pan!!!

Nu het nog net goed een week vissen geeft moet je deze week wel goed benutten.
Zo had ik voor vandaag nog een doodaas sessie gepland, en waarom ook niet.
Struinen was ook wel wat geweest. Maar doordat er een scheurtje in de meniscus van de linkerknie is gekomen, leek het mij beter eens wat rustiger aan te doen. Je moet de boel ook niet onnodig forceren.
En om erger te voorkomen dan maar weer eens een doodaas sessie.
Mijn doel is toch nog 150 snoeken dit seizoen in de pan te krijgen, maar dat wordt door dit euvel toch een beetje kante randje! Doodaas is misschien niet de snelste manier om dit te bereiken, maar met een beetje geluk moet dit aantal van de 150 stuks toch wel een optie zijn.
Dus het was voor vandaag vroeg uit de veren! Rond 6.30 uur ging de wekker en dan nog even 5 minuten wakker worden, vlug de kleren aan en spullen de auto in.
Zo kwam ik rond 7.30 uur bij de te bevissen stek aan. Tot mijn schrik stond er al iemand te vissen, maar er is ruimte genoeg aan het water, dus er werd gekozen voor de stek waar ik vorige week de 108 cm uit het water wist te halen. Deze stek werd gekozen omdat er nog wel een dikkerd of twee moeten liggen, en pak je die of de 108 cm dat is dan om het even. Liever de andere twee, maar dat heb je niet voor het kiezen. De hengels lagen al vlot uit en dan is het wachten dat de sardienen beginnen te ontdooien en hun geur beginnen af te geven. Nadat de hengels netjes uitgestald lagen ging ik maar eens poolshoogte nemen bij die andere visser, en eens kijken of hij al wat gevangen had.
Eerst dacht ik dat hij alleen aan het werpen was, maar later bleek hij ook een doodaas hengel te hebben uitliggen. De visser herkende mij en vroeg of ik Age was, dus elkaar maar eens voorstellen, de andere visser, ook bekend op het forum, blijkt Robbert-Jan de Lang te zijn.
Ik keerde weer even terug naar mijn hengels, je moet tenslotte ook de boel een beetje in de gaten houden, maar alles lag er nog perfect bij. Dus weer even terug naar Robbert-Jan, en vragen om samen verder te vissen voor een beetje gezelligheid aan het water. Robbert-Jan nam de spullen op en installeerde zijn hengel bij die van mij in de buurt. Na een goed half uur bleek deze stek niets op te leveren en werd er voor een ander stuk gekozen, om daar eens te kijken of het wat in de pan zou kunnen brengen. Na nog eens een 30 minuten heeft Robbert-Jan de eerste aanbeet. Helaas wordt deze niet verzilverd, en dit terwijl er genoeg leven in deze hoek van het water te beleven viel.
Na nog een goede 15 minuten zag ik tijdens het opdrinken van mijn beker Cup a Soup beweging op mijn dobber. Deze kwam wat dichter naar de kant. Hierna kwam er steeds meer beweging in en het aftellen kon weer beginnen.
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, en weer de boel strak draaien en flink aanslaan. En hangen die snoek. Dit mag niet mis gaan, en na een korte dril komt de tweede doodaas snoek van mijn visserscarrière binnen handbereik. Na even de kieuwgreep te hebben toegepast kon deze dikke dame in de pan.
Robbert Jan die een onthaakmat had maakte het onthaken wel wat gemakkelijker, dus kon de vis veilig gemeten worden en zo bleef het meetlint steken op 106 cm. Robbert-Jan stond klaar met de camera en het resultaat is een mooie foto. Zo kon de snoek weer veilig terug het water in.

Eindelijk doodaas snoek nummer twee, en dan is het "Morgenstond geeft snoek in de pan", en we gaan weer verder. Ik begon alweer te twijfelen of ik vandaag de goede keuze wel had gedaan.
Had ik toch moeten struinen, dat speelt dan voor deze vangst door je hoofd. Even later verplaatsen we de hengels weer een stukje, dan is het zeker wel weer 45 minuten verder dat ik aanbeet nummer twee krijg. Ook weer tijdens de Cup a Soup pauze! Vlug wordt de hengel opgepakt en ik begin weer te tellen, maar weer in de verkeerde volgorde, bij het aanslaan en de dril zie ik al dat er toch een dreg buiten de snoekenbek hangt. Dus voorzichtigheid is geboden, de snoek komt mooi langs de kant te liggen en ik kan de kieuwgreep toepassen. Hier begin ik toch wat mee te treuzelen, ik heb hem al een keer goed beet maar kan niet echt inschatten waar dreg twee zit, dus laat ik de snoek weer even los, en dat had ik nu net niet moeten doen. De snoek draait weer in het water en weet met een klein beetje schudden van de kop los te komen van de dreg. Hij drijft nog even met zijn buik naar boven en vlug probeer ik met de hand de staart te pakken wat ook lukt, maar de rakker is te glibberig en kan er als een speer weer vandoor gaan, helaas pindakaas en weg dikke snoek.
Het enige wat overblijft is een actiefoto, gemaakt door Robbert-Jan.

Hierna nog wel wat actie gehad in het heel zacht aantikken van het aas, maar niet echt om de dobber goed weg te laten schieten. Zo kwam er rond 11.30 uur weer een einde aan deze doodaas sessie.
Het was wel weer een vruchtbaar ochtendje. Ook qua gezelligheid zat het wel goed met Robbert-Jan, we zullen elkaar nog wel eens tegen komen langs de waterkant.

Op naar een volgend avontuur!!!
Nog twee snoeken te gaan!

Het zit er bijna weer op!!

Het roofvis seizoen zit er bijna weer op, en ik kan weer terugkijken op een toch wel redelijk jaartje snoeken. Er zijn over het algemeen niet veel grote snoeken gevangen, maar gelukkig wel weer twee meter snoeken. Niet veel, maar het zijn er toch weer twee. Maar dan blijft het ook leuk, het zal toch wat zijn dat je bij elke vissessie een meter snoek uit het water weet te hengelen. Dit gaat dan toch gauw vervelen, nu vangen we van alles wat en als je een meter vangt, dan ben je er dubbel zo blij mee. Ook zijn er weer een aantal leuke snoeken uitgehaald van over de 90 cm, en dan zit je toch ook weer vlak bij die ene metersnoek; dit waren er vier.

Niet echt veel dit seizoen, maar ze tellen weer mee. Het aantal snoeken van tussen de 80 en 90 cm was ook wel aardig. Zo heb je al een leuk seizoen met weer mooie snoeken in het snoekdagboek. Een top vakantieweek in Ierland. Jos met zijn metersnoek van 117 cm en dan toch samen thuiskomen met 19 snoeken is heel wat. We hebben het daar wel met minder moeten doen, we beginnen te leren hoe we daar de rakkers uit het water moeten krijgen.

Dit jaarlijkse uitje zit al weer op de rit, het huisje is al weer geboekt, en we kunnen daar nu weer naar uit gaan kijken. Hier ga ik nog wat aasjes voor maken om daar eens uit te proberen. Misschien dat er voor mij dit jaar daar eens een meter uit te halen is. Jos heeft er nu ten slotte daar al genoeg gevangen. Maar als we er nu eens ieder een meter uit halen zou dat toch helemaal geweldig zijn. Dan hoef ik niet elke keer met een snoektrauma naar huis te keren om weer een heel jaar aan te moeten horen dat ik geen meter heb gevangen en Jos wel. Nee, al met al was het een geslaagd seizoen, helaas zijn er voor mij dit keer geen snoekbaarzen en baars op de lijst gekomen, maar we hebben nog een week of twee te gaan en er kan nog van alles gebeuren. Ik wil toch zeker één keer samen met Jos doodaas vissen dit seizoen. Misschien eind volgende week als het weer het toe laat, en Jos daar ook fit genoeg voor is. Dan is er misschien nog wel een meter snoek op de kant te krijgen, ik zal maar niet zeggen in de pan. Want er zijn mensen die denken dat ik elke snoek in de pan doe en op eet pure. Onzin natuurlijk, ik eet geen snoek meer! Dat is al weer een jaar of 15 geleden dat ik dat heb gedaan en dan was het er ook nog maar 1 per seizoen. En dat valt toch eigenlijk in het niets als je ziet hoeveel vis er per jaar gevangen wordt over de hele wereld.

We krijgen het vliegvis seizoen weer dat voor de deur staat, een dikke ruisvoorn wil ik weer zien te vangen. Dat is mij het vorige vliegvis seizoen niet gelukt, het bleef bij klein spul. Ja die ene grote ruisvoorn daar lig ik wel wakker van! Daar moet je toch wel wat moeite voor doen. Nu ben ik niet echt een geweldige vliegvisser, dus het is niet makkelijk om er één uit het water te halen. Bij ruisvoorn telt voor mij wel de grootte van de vis, dat is de kunst. Een mooie grote van rond de 40 cm of meer, dat is het doel, dat wordt de missie. Dan ook nog weer kijken of ik een karper kan vangen, eens kijken of dat lukt. De laatste karper stamt nog ver terug in de tijd, dit is denk ik ergens in 1995 geweest en dat gebeurde op een avond dat ik nog op paling zat te vissen aan het Valleikanaal bij Woudenberg. Er valt weer genoeg te doen; mijn viskamer heb ik bijna in orde zodat het kunstaas weer netjes aan de muur kan worden gehangen. Binnenkort maar eens kijken of er weer een paar vliegjes gebonden kunnen worden. Maar eerst nog even twee weken snoeken voor de boeg. Volgende week vrijdag even een dagje plannen met Jos, eens kijken of we beide een mooie afsluiter van het roofvis seizoen kunnen vangen. Dit weekend ook nog heel even kijken of er iets te halen valt.

 

Paling!!!

Het is alweer jaren geleden dat ik ging vissen op paling, die glibberaal.
Zo zat je avonden lang aan het water en dit begon al aan het einde van april tot diep in september. Pieren moesten er gestoken worden. Daarom ging je met de greep ter hand de mooie grasvelden van de gemeente af. Daar vielen altijd wel dikke pieren te halen, moddervet waren deze. Ze hadden zich lekker dik kunnen vreten aan wat onder het gras in het zand aan lekkernijen te vinden was. Zo werden ze één voor één in een klein emmertje of bakje gedaan. Daarna bewaarde je ze in de koelkast.
Af en toe, als de nood aan de man was, gingen we ze halen bij een wormenkwekerij vlak in de buurt. Nu kwam het wel eens voor dat de eigenaar van die kwekerij niet thuis was, dan klommen we gewoon het hek over en graaiden we enkele handen vol uit de kweekbakken. We maakten dan gelijk dat we weg kwamen, om niet te worden gesnapt. Zo stak je toen toch gauw weer 5,00 gulden in je knip. Daarna hengeltjes mee en naar de Rijn bij de veerstoep Amerongen of in Elst. Dan konden we een mooie krib uitzoeken om daar vanaf een uur of 7 's avonds tot soms 3 uur in de nacht de alen te gaan vangen. Olielamp erbij,  wat te eten en te drinken en zo kon je die tijd goed uit zitten. Hengels werden klaar gemaakt om uit te werpen, een dikke pier ging aan een palinghaak, een zijlijntje eraan met lood en dan goed uitwerpen, vlak tegen de stroming van het water. Dan de hengel schuin neerzetten en een wakertje aan de lijn haken. Daarna wachten en wachten, op die aanbeet . Zo zag je dan ineens het wakertje omhoog schieten en dan had je beet. Snel het wakertje van de lijn halen, aanslaan en binnen halen. Vaak had je mooie dikke aal, en soms had je er toch al gauw een 10 tot 15 in die paar uur. Vangsten van ruim in de 20 stuks kwamen zo nu en dan ook nog wel eens voor!
Bij thuiskomst werden ze vlug in het zout gezet en schoongemaakt, dit was dan wel weer een vies en smerig klusje. Na de schoonmaak snel in de vriezer, en zo werd er goed bij gehouden hoeveel paling we elke week bij elkaar vergaarden. Na enkele weken kijken wat de opbrengst zo ongeveer was en dan konden de palingen gerookt worden. Dit gebeurde dan in een eenvoudig rooktonnetje, maar het werkte wel.
Zo stond je dan al gauw een kilo of wat paling te roken, en werd de paling daarna nog lekker warm met een stel visvrienden opgegeten.
Dat waren nog eens tijden toen, maar helaas, de paling(vis) wordt nu duur betaald want de paling is schaars, zonde. 60,00 Euro voor een kilo is geen uitzondering. Nu is de paling nooit echt goedkoop geweest! Maar dit waren wel leuke visavonturen, zittend aan de waterkant tot diep in de nacht, soms de barbeque erbij, speklapje en een paar worstjes op het vuur en dan kijken hoe de zon onder gaat, binnenvaartschepen die voorbij voeren. En zodra er dan weer een schip voorbij kwam zorgen dat je je hengel weer ging inwerpen richting dat schip. Op de één of andere manier lokte dit weer paling aan en zo haalde je er af en toe weer een paling uit.
Jammer, deze visserij mag niet meer. Maar laten we hopen dat die ooit nog weer eens terug komt.