zaterdag 17 maart 2012

Gaat het er nog van komen!!!!!!!

Afgelopen donderdag had ik nog een paar uurtjes staan en kon ik nog even naar de waterkant.
Met nog 11 snoeken te gaan om voor mij de magische grens van 200 snoeken te bereiken, wordt dit denk ik een moeilijke opgave. Afgelopen zondag ging het ook maar mondjesmaat.
Zou dit door de paaitijd komen? Je hoort veel verhalen dat ze tijdens de paai niet zoveel meer vangen.
Ik heb het ooit wel eens meegemaakt dat ze juist dan opgestapeld in de ondiepe slootjes lagen en toen makkelijker te vangen waren, ook de dikke dames.
Maar ik zit nu denk ik in een lastiger pakket, want ze hebben tot nu toe geen zin.
Donderdag heb ik echt een kilometer of drie moeten struinen voor één enkele snoek van 72 cm. Dit werd nummer 190 op de lijst. Bij thuiskomst moest ik natuurlijk op de delete knop van mijn camera drukken bij het upladen naar de computer: weg snoek!
Dit is één van de weinige plaatjes die ik toen maar heb gemaakt: een paartje nijlganzen met jong.
Maar vandaag, zaterdag, kon ik er nog eens een halve dag op uit, en ik had goede moed met nu nog 10 snoeken te gaan.
En zo ging ik aan de slag, 4 snoeken moesten er toch zeker wel te pakken zijn op een middag.
En zo ging worp na worp het ruime sop in en er werd gevist tot ik sterren voor mijn ogen zag.
Dat is niet best; ik had mijzelf nog zo voorgenomen om het na het behalen van het nieuwe seizoensrecord rustiger aan te doen.
Maar tja, dan krijg je hoogmoed en dan moet er natuurlijk naar de grens van de 200 stuks gevist worden.
En dat zal ik weten ook, nadat ik dik een uur had gevist, had ik zeggen en schrijven maar één volger gezien, het kan zelfs ook nog wel een dikke baars zijn geweest!
Daarna maar naar een ander stuk, en ook hier ben ik weer een dik uur aan het harken gegaan, zonder ook maar een enkele vin te hebben gezien.
De moed begon al aardig te zakken. Moest ik dit wel doen, mij zo druk maken voor die paar snoekjes te gaan nog.
Moest ik mij hier zo voor afbeulen, je weet natuurlijk nooit zeker of je nog ooit zo dicht bij die 200 snoeken komt.
Het volgende stuk werd bezocht, maar ook hier was het op sterven na dood, weinig beweging op het water, laat staan paaiende snoek. Waar zaten die krengen?
Er werden nog heel wat worpen gedaan en toen kreeg ikde eerste misser die fel tegen de Buster aantikte en dit tot tweemaal toe.
Deze rakker hield het verder voor gezien, en ik ging verder. Na 20 minuten had ik een losser. Net bij het binnenhalen en het vastpakken van de onderlijn schudde de rakker flink aan de Buster en was weg.
Zo heel erg vond ik het nu ook weer niet, ik denk dat de dondersteen net 35 cm was, en eigenlijk was ik wel weer eens toe aan een iets groter formaat!
Nog weer een uurtje verder had ik eindelijk de verlosser voor vandaag. Hij was 50 cm tijdens het bij de kieuwgreep vasthouden en een foto maken moest deze ook nog even van mijn vingers afglijden, dus geen foto.
Maar het is er weer één op de lijst.
Voor de rest was er niets meer te beleven, ik heb zelfs nog een illegaal stukje water aangedaan, maar ook hier niets.


Dus dan wordt het weer op naar een volgend avontuur!!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen