zondag 7 oktober 2018

Nog steeds niet!

Het duurt en het duurt, dat heeft nog even tijd nodig, om met de belly boat het water op te gaan.
Ik heb weer even een momentje om een stukje te schrijven.
Lig weer even voor een nachtje in het ziekenhuis! Ik had wat krampen op de borstkast.
Ik was nog niet angstig geweest in de gehele revalidatie periode, maar afgelopen nacht dus wel heel apart.
Moet zeggen afgelopen maandag had ik het ook heel even slecht.
Raar maanden niks en dan ineens dat nare gevoel van angst.
Dus het zekere voor het onzekere wordt ik even ter controle vastgehouden.
Dacht vanmiddag weer weg te mogen, maar dat ging mooi niet door.
Dus nu op dit late tijdstip 23.19 maar even een stukje schriijven.
Heb nu twee mensen tegen over me liggen, die sneurken om het hardst.
Volgens mij het Olympisch snurk kampioenschap.
Het gaat door drie deuren heen heb, maar een paar flinke proppen papier in mijn oren gepropt, het geluid doet me denken aan de film Gremlins in The Night.

En als die film niet bestaat is hij nu op dit moment in de maak.
Normaal als je gaat slapen kun je nog wel eens nadenken over vissen met je belly boat, of het struinen langs de kant.
Nu kan ik het je beter af raden, je krijgt er nacht merries van en wel de ergste die je maar kunt bedenken, je belly boat loopt leeg midden op het water, met het grootste leeg loop geluid wat je kunt bedenken.
Dat is het geluid wat ik nu hoor, het is geen sneurken meer maar het geluid van vijf lucht kaners die spontaan leeg lopen net als ballonen, brrrllllwwwrweuurre, Brullweereweeruu, Grrprstttsssdttt, Grrfrsppppssspssdsdtrtt,Grrrrrrrpppppsssttttgsstttt.
Wat een geluid de decibels zijn niet te meten, ik probeer me nog vast te grijpen aan de zitting die heel is gebleven, het lukt me niet!!!
Al zwemmend met de flippers probeer ik nu de kant te bereiken, ondertussen loopt mijn waadpak vol!!!
Gelukkig schrik ik wakker is het maar een korte droom, ik wordt weer wakker, door het oor verdovende gesnurk.
Dan maar denken, ik moet toch echt binnen kort een keer het water op met mijn nieuwe belly boat.
Hij heeft echt nog geen druppel water gevoel, dus hoog tijd.
Het is even afwachten, auto pech deed, de laatste tijd roet in het eten gooien.
Gelukkig gloort er hoop aan de horizon, aankomende week moet de auto klaar zijn.
En als ik me dan ook  fit voel, is het dan eindelijk eens tijd om met de Belly boat het water op te gaan.
Morgen als ik thuis kom even de accu vast even onder stroom.
Misschien de andere ook even opladen, dan staan ze klaar.
Doosje aas klaar maken, en de rest van de spullen.
Dan staat het maar klaar, het wordt echt hoog tijd te water te gaan.
Een tijdje was de zin om te vissen er niet, gewoon een lusteloos gevoel niet fit genoeg.
De warme zomer speelde natuurlijk ook mee.
Maar nu aankomemde week met het mooie herfst weer, zou het toch een mooi moment zijn om te vissen.
Vorige week ook twee keer geweest even vanaf de kant, op baars en snoek.
Gelukkig weer vis in de hand gehad, en het voelde goed.
Ik was even bang dat gevoel kwijt te zijn maar bet is er weer.
Vissen verdwijnt niet zo maar, als je het jaren doet.
De tijd voor de Belly Boat breekt aan, wat nog steeds was gebeurd!!!

Op naar nieuwe avonturen en A JE TO!!

2 opmerkingen:

Het mag niet!

    Wat een weer, wat een weer! Op zo'n manier komt er toch echt niks van vissen, en kun je alleen maar afwachten dat het betere tijden ...