zondag 13 februari 2011

Woensdag gehaktdag !!

Nou, het was weer eens zo ver. Mike ging weer mee achter de snoeken aan en IJsselstein werd dit keer bezocht.
Wat die jongen daar zoekt weet ik niet, maar laten we maar eens kijken of we wat rovers kunnen vangen.
Zo kwamen we daar rond 10.30 uur aan en al gauw had ik de eerste volger. Mike wil altijd te snel en bij de eerste paar worpen al vis in de pan hebben.
Maar vlotte vangsten geeft meestal weinig vis voor de rest van de dag.
Na een goed uurtje vissen mocht ik de eerste snoek an de kant brengen. Hij was 40 cm en ging al snel weer het water in.
Er heerst altijd een vorm van competitie tussen Mike en mij en dat zet het vissen onder druk op zo'n dag.
Er werd stevig doorgevist, ondanks het feit dat Mike veel met zijn telefoon liep te pingen.
Na nog weer een uurtje verder te hebben gevist, had Mike zijn eerste losser en ik nog een volger en ook een losser.
Mike begon er na een korte lunchpauze over te zeuren dat hij het bijna alweer had gezien, zijn vangsten vallen de laatste twee seizoenen tegen en dat begint hem op te breken, ook het aantal visdagen verwaarloost hij.
Nadat hij vorig jaar op de Visma in Rotterdam nog vol goede moed zat, is deze nu ver te zoeken. Hij had op de Visma nog voor een paar honderd euro uitgegeven aan nieuwe spullen zoals laarzen, jerkbait hengel, reel en aas. Het is jammer dat hij nog niet met de nieuwe jerkbait hengel en reel heeft gevist. Ik denk dat hij hem niet durft uit te proberen, maar mischien is dit straks een mooi setje voor mij.
We visten verder en ik probeerde hem wat moed in te praten (somber als hij is).
Na de pauze kwam snoek nummer twee. Deze was met 45 cm ook maar net aan de maat. Toch weet ik dat hier wel wat snoek rondhangt en dat we IJsselstein in het vervolg toch maar weer wat meer kans moeten geven.
Ik stelde Mike voor richting Nieuwegein te gaan en daar wat uit te proberen. Hij zat finaal in een dip en had bijna geen zin meer. Daarom speldde ik hem maar op de mouw dat daar nog wel een aantal rovers zaten .
Daar aangekomen vielen de vangsten tegen, alleen maar een losser en een volger. Maar ik zette door en liep nog een tweetal kilometer verder. Ook daar was het niet veel, maar ik weet dat ze hier zitten.
Mike slaat te veel stukken over (de goede). Te gehaast vissen heet dat en dat kost hem snoek.
Ik wees hem een stek aan en vroeg of hij daar al had geworpen, maar hij was echt helemaal van de kaart door de slechte visdag.
Dus deed ik maar een drietal worpen op die plek en ja hoor, snoek nummer drie kwam op de kant. Vlug even meten: 50 cm. Mike baalde als een stekker (eigen schuld, moet je maar doorvissen).
Ik ben hier op zo'n dag al tevreden mee, gewoon een lekker dagje vissen en het werk van je af zetten.
Daar gaat het om in deze drukke maatschappij van tegenwoordig.
Ik stelde nog voor om vlak bij Wiebie de (pianist) in de achtertuin te gaan vissen, maar Mike de Pike had geen fut meer in zijn ledematen om door te gaan.
Daarom gingen we maar weer huiswaarts, op naar een volgende keer.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen